|
Πρώτα-πρώτα, ένα θερμό ευχαριστώ στον ΙΑΝΟ για τη γενναιόδωρη παράδοση φιλοξενίας εκλεκτών ανθρώπων και έργων του πνεύματος, σε καιρούς εξόχως αντιπνευματικούς. Στις εκδόσεις OPPORTUNA, που συνεχίζουν να χτίζουν μια γόνιμη παράδοση δημοσίευσης έργων απαιτητικών, ελληνικών και ξένων, στους καιρούς της ευκολίας και της συνθηματολογικής λειτουργίας του νου. |
|
Περισσότερα...
|
|
Γνώρισα τον Κώστα Ακρίβο πριν δύο χρόνια, πρώτα σαν άνθρωπο, μετά σαν έργο. Στην εικόνα που σχημάτισα γι’ αυτόν δεσπόζει μια ιδιότητα: Η διανοητική εντιμότητα. Αυτή που του επέτρεψε, όταν ευθέως ζήτησα την άδειά του να μιλήσω εδώ δημόσια για θέματα και πράγματα λεπτά, δύσκολα και τραυματικά, να μου πει ρητά ότι ήθελε να μιλήσω και να πω ό,τι βλέπω ως ψυχική πραγματικότητα, ανεξάρτητα από σκοπιμότητες τύπου «πανηγυρικός της ημέρας», με δεδομένη την ψυχαναλυτική ιδιότητά μου. Θεωρώ ότι αυτό τιμά βαθύτατα τον ίδιο και μένα, που με εμπιστεύτηκε σε θέματα με κάποιο προσωπικό ρίσκο.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Την ποίηση του Μάνου Λουκάκη τη γνωρίζω. Η συλλογή «Χαρτομάντης» είναι σπονδυλωτή. Τα μέρη ΙΙ και ΙΙΙ μου φάνηκαν οικεία. Το μέρος Ι («Πολύ το άσπρο το λιλά το ροζ / Λιγότερη η ώχρα»), ωστόσο, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Θεωρώντας ότι τα μέρη ΙΙ (μικρού μεγέθους ποιήματα) και ΙΙΙ (εκτενής «σουΐτα») πλαισιώνουν και υποστηρίζουν το Ι, θα περιοριστώ σ’ αυτό.
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
|
|
|
