| Γκο (Ποιήματα) |
|
|
|
Χωρίς να βγαίνω πηαίνω και σε ψάχνω Κάτω απ' τον ίσκιο των βομβαρδιστικών Σε μετοχές κι αντιμαχόμενες βιτρίνες Σε βαριά πατήματα στρατιωτικά – Μόνο στη σκέψη κι έρημος σε βρίσκω Στην πρώτην όψη σου, καλή κι αληθινή – Ερειπωμένη μουσική και σπίτι. ΡοντέλαΠέρασανΣμύρνα και στάχτη Τα παιδικά μας χρόνια Σμύρνα και στάχτη Και πέρασαν. Τέσσερα φύλλαΤέσσερα φύλλα κίτρινα φορτωμένα το μακρινόν αντίλαλο της
βροχής των ουρανών τα χείλη μισανοίγοντας με το πλατάγισμα των βομβαρδιστικών στοίβες αβάδιστες βδομάδες με τις εφτά Μεγάλες Παρα- σκευές, σκίζοντας αλλοτριωμένα πλήθη, δεξαμενές νυ- στάλα. δωδεκάμιση. Πέρα είναι το λιμάνι, τα καραβόπανα μεγάλοι επίδεσμοι και σημαίες γρανάζια και μπογιά σκασμένη, οι αλυσίδες αναδεύοντας το δηλητηριασμένο αφρό. δος μου το χέρι σου. Σε ποιο ποτάμι, ποια συναγωγή
ελιών, τί περιγιάλια
Ραμά λουσμένη απ' το ψιχάλισμα κάποιου Νοέμβρη
|