Skip to content
Εργαλεία
Μεγέθυνση γραμματοσειράς Σμίκρυνση γραμματοσειράς Προεπιλεγμένο μέγεθος γραμματοσειράς
Βρίσκεστε εδώ: Home Κείμενα Αρχιτεκτονική Αρχιτεκτονική και φαντασίωση

Αρχιτεκτονική και φαντασίωση Εκτύπωση E-mail
Ευρετήριο Άρθρου
Αρχιτεκτονική και φαντασίωση
Architecture et fantasme
Architecture and Fantasy
Το ειδοποιό γνώρισμα της αρχιτεκτονικής
Σελίδα 5
Δημιουργία και φαντασίωση
Σελίδα 7
Η έννοια «φαντασίωση»
Σελίδα 9
Σελίδα 10
Ανάγκη – Επιθυμία – Αίτημα
Σελίδα 12
Σελίδα 13
Σελίδα 14
Σελίδα 15
Η φαντασίωση ως διατύπωση
Υποκείμενο – Ρήμα – Αντικείμενο
Φαντασίωση και ταύτιση
Σελίδα 19
Ερωταποκρίσεις
Σελίδα 21
Σελίδα 22
Σελίδα 23
Σελίδα 24
Σελίδα 25
Σελίδα 26
Η περίπτωση Le Corbusier
Σελίδα 28
Σελίδα 29
Σελίδα 30
Σελίδα 31
Σελίδα 32
Σελίδα 33
Σελίδα 34
Σελίδα 35
Η στάση Πικιώνη
Σελίδα 37
Σελίδα 38
Σελίδα 39
Tschumi περί Σοκ
Σελίδα 41
Για τον Gaudi
Σελίδα 43
Μοντέρνο vs. μεταμοντέρνο
Η συνάντηση με τον άλλον
Σελίδα 46
Αρχιτεκτονική και τέχνες
Σελίδα 48
Σελίδα 49
Σελίδα 50
Σελίδα 1 από 50
Αρχιτεκτονική είναι η φαντασίωση του αρχιτέκτονα διατυπωμένη στη γλώσσα της κατασκευής.

Η φαντασίωση είναι το υπόβαθρο για τον κόσμο του υποκειμένου – κόσμος πραγματικός και φανταστός, συναντημένος και κατασκευασμένος.

Μέσα από τη φαντασίωση βρίσκει μορφή η επιθυμία, σημαίνονται και επενδύονται τα πράγματα του κόσμου.

Ο αρχιτέκτονας παράγει φαντασιώσεις προκειμένου να επανορθώσει ή να αναπλάσει έναν κόσμο ατελή ή ημιτελή. Σε κάθε ψυχή αρχιτέκτονα, εν αρχή είναι πάντα ορισμένα ερείπια.

Η γλώσσα της κατασκευής πλαισιώνει και καταναγκάζει τη μορφοποίηση της φαντασίωσης του αρχιτέκτονα. Στις συνιστώσες της περιλαμβάνονται περιορισμοί, προσδιορισμοί και κώδικες φυσικοί, τεχνολογικοί, πρακτικοί, οικονομικοί, κοινωνικοί, ιστορικοί, πολιτικοί, θεσμικοί, πολιτισμικοί, επικοινωνιακοί, ψυχολογικοί… Κομβικός οργανωτής της δε, η συνάντηση με τον Άλλον.

Δυνάμει αρχιτεκτονικά συμπτώματα αυτής της συνάντησης – της δύσκολης διαλεκτικής που διέπει τέτοιες συναντήσεις: Αγλωσσία, αλαλία, διγλωσσία, αμορφία, στερεοτυπία, εμμονή…

Ευτυχής καρπός της δύσκολης συνάντησης, ωστόσο, το κατασκευασμένο έργο. Όπου ενσαρκώνεται για τον αρχιτέκτονα, αναγνωρίσιμη, η ίδια η υποκειμενικότητά του – το σημαίνον κτίσμα. Εκεί η γλώσσα της κατασκευής μετουσιώνεται η ίδια σε χώρο της δημιουργίας, προσφέροντας και στη φαντασίωση τον ευνοϊκότερο τρόπο ύπαρξής της: Συνάντηση με τα πράγματα – με ρίσκο κι απόλαυση.

Προηγούμενο - Επόμενο >>